ਸਭ ਰੰਗ

  •    ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਸਿਰਨਾਵੇਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਪੁਸਤਕ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਸਮਾਜਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਕਵਿਤਰੀ--ਬਲਵੀਰ ਕੌਰ ਢਿਲੋਂ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਮੁਦਈ ਲੋਕ ਕਵੀ: ਚਿਰਾਗ ਦੀਨ ਦਾਮਨ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਸਮਾਜਕ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਗੀਤਕਾਰ - ਗੁਰਮਿੰਦਰ ਗੁਰੀ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਗੁਰ-ਇਤਿਹਾਸ ਚ ਵਿਪਰਵਾਦੀ ਮਿਲਾਵਟ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਗ਼ਦਰ ਲਹਿਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਕਵੀ-ਉਸਤਾਦ ਦਾਮਨ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਅਲਵਿਦਾ - ਜਗਦੇਵ ਸਿੰਘ ਜੱਸੋਵਾਲ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ ਪਾਂਧੀ ਦੀ 'ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ' / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਛੋਟੇ ਲੋਕ - ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਸਿਰਜਣਹਾਰੀਆਂ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ )
  •    ਬਿਰਹਾ ਦੀ ਕਵਿਤਰੀ-ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਿੰਨਰ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ )
  •    ਰਮਨ ਵਿਰਕ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 'ਮੇਰਾ ਘਰ ਕਿਹੜਾ' / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਵਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਵਾਲੀਆ ਦਾ ਨਾਵਲ 'ਤਨਖ਼ਾਹੀਏ ' / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ )
  •    ਸਤਨਾਮ ਚੌਹਾਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 'ਕਹੋ ਤਿਤਲੀਆਂ ਨੂੰ' / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ )
  •    ਅੱਖਰ ਅੱਖਰ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ-ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਾੜਾ ਦੀ ਤੇਰੇ ਬਿਨ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਸੜਕਸ਼ਾਪ ਸ਼ਾਇਰੀ - ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਦੀ ਕਵਿਤਾ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਕਾਰਵਾਂ ਚਲਦਾ ਰਹੇ ਦੇ ਖਲੋਤੇ ਲੋਕ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਜੂਨ 84 ਦੀ ਪੱਤਰਕਾਰੀ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਸਮਾਜਿਕ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਰਚੇਤਾ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਅਤੇ ਕੀਟ ਵਿਗਿਆਨੀ ਡਾ.ਅਮਰਜੀਤ ਟਾਂਡਾ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਮੁਹੱਬਤੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਦਸਤਾਵੇਜ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਅਧੂਰੇ ਅਹਿਸਾਸਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ 'ਸਮਾਂ ਤੇ ਸੁਪਨੇ' / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਸਾਹਿਤ ਤੇ ਸੰਬਾਦ ਪੁਸਤਕ ਨਵੇਂ ਲੇਖਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਰੋਤ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਓਮ ਰਾਜੇਸ਼ ਪੁਰੀ ਸਦਾ ਲਈ ਰੁਖ਼ਸਤ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਸ਼ਰਨਜੀਤ ਬੈਂਸ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਸੰਗੀਤਕ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਖ਼ਜਾਨਾ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਸੋਹੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨਿਪੱਤਰੇ ਰੁੱਖ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਡਾ.ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਰਾਇਣ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ‘‘ਤਰੇਲਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ’’ ਰੁਮਾਂਸਵਾਦ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਾ ਦਾ ਸੁਮੇਲ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਤਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਜੋਂ ਭੂਮਿਕਾ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਨਾਵਲ ਜ਼ੀਨਤ -- ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੰਡ ਦੇ ਦਰਦ ਦੀ ਹੂਕ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਮੋਤੀ ਪੰਜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬੋਪਾਰਾਏ ਦੀ ਵਾਰਤਕ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਚੋਰ ਮੋਰੀਆਂ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਪਰਮਵੀਰ ਜ਼ੀਰਾ ਦਾ ਪੁਸਤਕ ਪਰਵਾਜ਼ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ )
  •    ਸੰਦੀਪ ਆਲਮ ਦਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਕਬਰਗਾਹ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਕਵਿਤਰੀ ਸੁਰਜੀਤ ਕੌਰ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਡਾ. ਸੋਨੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 'ਧੁੰਦ' / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ )
  •    ਨਾਨਕ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਾਹਿਤਕ ਵਿਅਕਤਿਵ ਦਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਸਮਾਜੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰੀਕਰਨ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਡਾ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ ਜੱਗੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਗੁਰਮਤਿ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ )
  •    ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ ਨਾਰੀ : ਇਸਤਰੀ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ )
  •    ਦੋ ਤੇਰੀਆਂ ਦੋ ਮੇਰੀਆਂ - ਸਮਾਜਿਕ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ )
  •    ਡਾ.ਕਮਲੇਸ਼ ਉਪਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਾਰਤਕ ਦੇ ਰੰਗ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਬਲਬੀਰ ਢਿੱਲੋਂ ਦਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੋਚ ਦੀ ਪਰਵਾਜ਼ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਕਰਨ ਅਜਾਇਬ ਸਿੰਘ ਦਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ‘ਕੋਏ ਸਿੱਲ੍ਹੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ’ ਬਿਰਹੋਂ ਦੀ ਦਾਸਤਾਂ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਮਨੁੱਖੀ ਸੋਚ ਦੀਆਂ ਤ੍ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ - ਪਾਰਲੇ ਪੁਲ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ )
  •    ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਜਾਦੂਗਰ ਕਹਾਣੀਕਾਰ - ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਕਜ਼ਾਕ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਤ੍ਰਾਸਦੀ - ਉਸਨੂੰ ਉਜਾੜਿਆਂ ਨੇ ਉਜਾੜਿਆ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਮਹਿਕਾਂ ਦਾ ਵਣਜਾਰਾ : ਜਗਦੇਵ ਸਿੰਘ ਜੱਸੋਵਾਲ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਕਰੋਨਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  • ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਾੜਾ ਦੀ ਤੇਰੇ ਬਿਨ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )

    ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ   

    Email: ujagarsingh48@yahoo.com
    Cell: +91 94178 13072
    Address:
    India
    ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿਕ ਕਰੋ


    amoxicillin insurance coverage

    amoxicillin insurance

    buy amoxicillin online

    amoxil without prescription jjthurin.com buy amoxicillin without prescription
    ਤੇਰੇ ਬਿਨ ਪੁਸਤਕ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਾੜਾ ਦੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੁਸਤਕ ਹੈ ਪ੍ਰੰਤੂ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚਲੇ ਗੀਤ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਾੜਾ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰੇਮ ਪਰਿਵਾਰਿਕ ਵਿਰਸੇ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਮਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਬਾਲ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ•ਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕਬਾਲੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ। ਆਪਦੀ ਮਾਤਾ ਸੰਤ ਕੌਰ ਵੀ ਸਾਹਿਤਕ ਰੁਚੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦਾ ਜਨਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰੰਤੂ ਕੁਝ ਘਰੇਲੂ ਮਜ਼ਬੂਰੀਆਂ ਕਰਕੇ ਆਪ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਪਟਿਆਲਾ ਜਿਲ•ੇ ਦੇ ਜਰਨੈਲੀ ਸੜਕ ਤੇ ਸਥਿਤ ਬਾੜਾ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵਸ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਇਹ ਪਿੰਡ ਫਤਿਹਗੜ• ਜਿਲ•ੇ ਵਿਚ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਬਾੜਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਾਮ ਜੋੜ ਲਿਆ। ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਹੀ ਆਪ ਦੀ ਮਾਤਾ ਸਵਰਗਵਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਪਰਿਵਾਰਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਅਜੇ 8ਵੀਂ ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਹੀ ਪੜ• ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਆਪ ਦਾ ਵਿਆਹ ਫ਼ੌਜੀ ਭਾਗ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਕਰਕੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘਰ ਜਵਾਈ ਰੱਖ ਲਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਕੀ 5 ਭੈਣਾ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਪੜ•ਾਈ ਕਰਵਾ ਸਕੇ। ਥੋੜ•ੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਆਪ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਭੈਣਾ ਨੂੰ ਪੜ•ਾਇਆ, ਰੋਜ਼ਹ ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ•ਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਆਪ ਦਸਵੀਂ ਪਾਸ ਕਰਕੇ ਸਿਲਾਈ ਕਢਾਈ ਦਾ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ। ਸਿਲਾਈ ਅਧਿਆਪਿਕਾ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਲਈ। ਆਪ ਦੋ ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਬਾੜਾ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ ਦੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਲਿਖਾਰੀ ਸਭਾ ਫ਼ਤਿਹਗੜ• ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਖ਼ੂਬੀ ਉਨ•ਾਂ ਦੀਆਂ ਮਟਿੰਗਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਪ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਦੁਸ਼ਾਵਰੀਆਂ ਅਤੇ ਜਦੋਜਹਿਦ ਭਰਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਰ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਆਪ ਦਾ ਇੱਕਲੌਤਾ ਸਪੁੱਤਰ ਵੀ ਇਸ ਫਾਨੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਕਹਿਰ ਟੁੱਟ ਪਿਆ ਪ੍ਰੰਤੂ ਆਪ ਨੇ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਰਿਆ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਲਾਤ ਦਾ ਵੱਡੇ ਜਿਗਰੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾ ਵਲ ਮੋੜ ਲਿਆ। ਜਵਾਨ ਸਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿਚ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਗ਼ਜਲਾਂ ਲਿਖਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਨ•ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਦਰਦਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਨਾਲ ਕਥਾਰਸਿਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
             ਅਸੀਂ ਭੁੰਨ ਪਰਾਗੇ ਪੀੜਾਂ ਦੇ, ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਾ ਲੇ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ।
             ਅਹਿਸਾਸ ਨਾ ਕਿਧਰੇ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸੀਨੇ ਵਿਚ ਛੁਪਾ ਲੇ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ।
             ਬਿਰਹਾ ਦੀ ਪੀੜ ਸਤਾਇਆ ਏ, ਸਾਨੂੰ ਰੋਸ ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਆਇਆ ਏ।
             ਜੋ ਦਰਦ ਮਿਲੇ ਤੋਹਫੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਹੰਢਾਏ ਅਸੀਂ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ।


        ਪਰਿਵਾਰਿਕ ਮਾਹੌਲ ਗੀਤ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਾੜਾ ਬਹੁਤ ਸੁਹਣੀ ਸੁਰੀਲੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾ ਵੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਮਿਠਾਸ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪ੍ਰੰਤੂ ਉਹ ਗਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਲਿਖਣ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਿਰਹਾ, ਵੈਰਾਗ, ਵਿਯੋਗ ਅਤੇ ਬੇਬਸੀ ਦੀ ਝਲਕ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਹ ਸੂਫੀ ਕਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾ ਹੈ ਪ੍ਰੰਤੂ ਆਪਣੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਅਜੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਲਿਖਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਪਿਆਰ, ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ, ਬਿਰਹਾ, ਧੀਆਂ ਦਾ ਦਰਦ ਸੂਫ਼ੀਆਨਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ਼ਕ ਮਿਜਾਜੀ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੋਈ ਇਸ਼ਕ ਹਕੀਕੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਗੀਤ ਸੁਰ, ਤਾਲ ਅਤੇ ਲੈ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ•ਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਪਿਆਰ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਧੋਖ਼ੇ ਅਤੇ ਫਰੇਬ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਚੰਗਿਆਈ ਦਾ ਪੱਲਾ ਫੜਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਗੀਤ ਆਧੁਨਿਕ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕੇ ਅਤੇ ਲੜਕੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆਰ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਬੇਵਫ਼ਾਈ, ਫੋਕੀ ਹਓਮੈ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਅਨੈਤਿਕ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਕੂਲਾਂ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗ਼ੈਰਵਾਜਿਬ ਹਰਕਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਗੀਤ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਹੀ ਹਨ ਪ੍ਰੰਤੂ ਉਨ•ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਤੀ ਦੇ ਫ਼ੌਜ ਵਿਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦੇ ਗੀਤ ਵੀ ਗਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਹੂਕ ਵੀ ਨਿਖ਼ਰਦੀ ਹੈ।
          ਪਾ ਲਹਿੰਗਾ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਘੁੰਮਦੀ, ਮੈਨੂੰ ਘੁੰਮਦਾ ਲੱਗੇ ਜਹਾਨ,।
          ਜਦ ਪੀਂਘ ਚੜ•ਾਵਾਂ ਸੋਹਣਿਆਂ, ਮੈਂ ਛੂਹਾਂ ਜਾ ਅਸਮਾਨ।
          ਕਰਾਂ ਰਾਖੀ ਮੈਂ ਸਰਹੱਦ ਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਚੀਨ ਹੈ ਪਾਕਿਸਤਾਨ।
          ਮੈਂ ਥਰ ਥਰ ਕੰਬਣ ਲਾ ਦਿਆਂ, ਓ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਜਵਾਨ।
    ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਬੁਰਾਈ ਵੀ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਾੜਾ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਮਾੜਾ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇੱਕ ਗੀਤ ਵਿਚ ਲਿਖਦੀ ਹੈ-
          ਜਦ ਧੀਆਂ ਨਾ ਜੰਮੀਆਂ ਤਾਂ ਕਿੰਜ ਕੁੱਲਾਂ ਵਧਣਗੀਆਂ।
          ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹੀਂ ਕਿੰਜ ਬਰਾਤਾਂ ਸਜਣਗੀਆਂ।
          ਵੇਖਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਾਂਗ ਸੰਸਾਰ ਅੰਮੜੀਏ।
          ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਅੰਮੜੀਏ ਨੀ।
    ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਾੜਾ ਦੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਵੀ ਅਟੱਲ ਸਚਾਈਆਂ, ਸਿਆਸੀ ਟਕੋਰਾਂ, ਇਨਸਾਨੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ, ਗ਼ਰੀਬਾਂ, ਮਜ਼ਦੂਰਾ, ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਅਤੇ ਇਸ਼ਕ ਮੁਸ਼ਕ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਹੀ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਪ੍ਰੰਤੂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ, ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਜ਼ਨਦਾਰ ਜਾਪਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਵੀ ਬੁਲ•ੋ ਸ਼ਾਹ, ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ, ਸ਼ੇਖ ਫਰੀਦ ਅਤੇ ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਲਿਖਦੀ ਹੈ ਕਿ –
      ਇਸ਼ਕ ਬੁਝਾਰਤ ਸਮਝ ਜੇ ਆਉੀਦੀ, ਤਾਂ ਐਦਾਂ ਦਿਲ ਦਿਲਗੀਰ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।
      ਇਸ਼ਕ ਤੇ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਹੁੰਦਾ, ਲੁਟਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਭੰਬੋਰ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।
     ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਆਰਥਿਕ ਮਜ਼ਬੂਰੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੀ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ ਲਿਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਬਚਪਨ ਰੋਜ਼ੀ ਤੇ ਰੋਟੀ ਖ਼ਾਤਰ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਰਲਕੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ•ਾਂ ਦਾ ਬਾਲਪਨ ਰੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ•ਾਂ ਨੂੰ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ-
          ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਕਰਨ ਮਜ਼ਦੂਰੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਭੁੱਖੇ ਮਰਨ ਵਿਚਾਰੇ।
          ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਕਰਦੇ, ਮਿਲੇ ਨਾ ਵੀ ਕਰਨ ਗੁਜ਼ਾਰੇ।
          ਮਹਿੰਗਾਈ ਨੇ ਲੱਕ ਤੋੜਿਆ, ਕਈ ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰੇ।
          ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਜਿਹੇ ਲੱਗਦੇ ਨੇ ਪਿਆਰੇ।
          ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਪਲਦੇ ਰੁਲ-ਖੁਲਕੇ, ਕਈ ਤਾਂ ਚੁੱਕਦੇ ਪੱਥਰ ਭਾਰੇ।
         ਪੜ•ਨ ਲਿਖਣ ਦੀ ਉਮਰ, ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਕਮਾਉਂਦੇ ਸਾਰੇ।
     ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦੇ ਅਸਰ ਅਧੀਨ ਪਰਿਵਾਰਿਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤ੍ਰੇੜਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਬਿਖਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਆਪਸੀ ਪ੍ਰੇਮ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਭਰਾ ਭਰਾ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਬਾਰੇ ਉਹ ਲਿਖਦੀ ਹੈ-
    ਜਿੱਥੇ ਆਪਸ ਦੇ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਘੁੱਗ ਵੱਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਨਹੀਂ।
    ਜਿੱਥੇ ਪਿਆਰ ਮੁਹਤਾਜ ਹੈ ਗਰਜਾਂ ਦਾ, ਮੈਂ ਮਸਕਾ ਉਹ ਘਰ ਬਾਰ ਨਹੀਂ।
    ਜੋ ਰਮਜ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਨਾ ਜਾਣੇ, ਨਾਦਾਨ ਹੈ ਉਹ ਦਿਲਦਾਰ ਨਹੀਂ।
    ਜਿੱਥੇ ਮੋਹ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਵਣ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਨਹੀਂ।
     ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬਾੜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪੇਂਡੂ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਸਿਰਜਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਤ੍ਰਿੰਝਣ, ਚਰਖੇ, ਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪੀਂਘਾਂ ਦਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਸਾਉਣ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੋਹਲੇ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਉਣ ਮਹੀਨਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਪਰਾਲੀ ਸਾੜ ਕੇ ਧੂੰਏਂ ਰਾਹੀਂ ਹਵਾ ਨੂੰ ਪਲੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਟ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਖੋਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਵਿਤਰ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੰਦ ਮੰਦ ਸੁੱਟਕੇ ਉਸਨੂੰ ਗੰਧਲਾ ਕਰਕੇ ਕੈਂਸਰ ਵਰਗੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਬਾਰੇ ਉਹ ਲਿਖਦੀ ਹੈ-
          ਅੱਜ ਧਰਤੀ ਅੰਬਰ ਸਿਸਕ ਰਿਹਾ, ਦਰਿਆ ਵੀ ਆਹਾਂ ਭਰਦੇ ਨੇ।
          ਉਂਝ ਪੂਜਣ ਲੋਕ ਖੁਆਜਾ ਇਹ, ਪਰ ਗੰਦ ਸੁੱਟਣੋਂ ਨਾ ਡਰਦੇ।
          ਤਨ ਮਾਣ ਜਿਤਾਉਂਦੇ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਪਰ ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਸੰਗ ਪਰੋਈ ਹੈ।
          ਪੁੱਟ ਜੰਗਲ ਬੇਲੇ ਕਰ ਗੰਜੀ, ਕਰ ਛੱਡੀ ਅਧਮੋਈ ਹੈ।
          ਤਾਹੀਂਓਂ ਦਮਾ ਅਲਰਜੀ ਫੈਲ ਰਹੇ, ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਲੋਕੀ ਮਰਦੇ ਨੇ।
          ਖ਼ੁਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਖਿਲਵਾੜ ਕਰਨ, ਪਰ ਮੌਤੋਂ ਇਹ ਨਾ ਡਰਦੇ ਨੇ।