ਖ਼ਬਰਸਾਰ

  •    ਪਰਸ਼ੋਤਮ ਲਾਲ ਸਰੋਏ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 'ਮਾਲਾ ਦੇ ਮਣਕੇ' ਰਿਲੀਜ਼ / ਪੰਜਾਬੀ ਲਿਖਾਰੀ ਸਭਾ (ਰਜਿ:), ਜਲੰਧਰ
  •    ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਲੇਖਕ ਸੰਘ ਦਾ ਜਥੇਬੰਦਕ ਸਮਾਗਮ / ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਲੇਖਕ ਸੰਘ
  •    ਵਿਸ਼ਵ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿੱਤ ਵਿਚਾਰ ਮੰਚ ਵੱਲੋਂ ਸੈਮੀਨਾਰ / ਵਿਸ਼ਵ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿੱਤ ਵਿਚਾਰ ਮੰਚ
  •    ਭਾਈ ਸਾਧੂ ਸਿੰਘ ਧੰਮੂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ / ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ ਬਾਘਾ ਪੁਰਾਣਾ
  •    ਟਰਾਂਟੋ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਗ਼ਦਰ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਸਮਾਗਮ / ਪੰਜਾਬੀਮਾਂ ਬਿਓਰੋ
  •    ‘ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ’ ਪੁਸਤਕ ਲੋਕ ਅਰਪਣ / ਪੰਜਾਬੀਮਾਂ ਬਿਓਰੋ
  •    ਤਨਦੀਪ ਤਮੰਨਾ ਦਾ ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ 'ਇਕ ਦੀਵਾ ਇਕ ਦਰਿਆ' ਰਿਲੀਜ਼ / ਪੰਜਾਬੀਮਾਂ ਬਿਓਰੋ
  •    ਬੀ ਸੀ ਕਲਚਰਲ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਪੁਸਤਕ ਰੀਲੀਜ਼ ਸਮਾਗਮ / ਬੀ ਸੀ ਕਲਚਰਲ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ
  •    ਜਾਰਜ ਮੈਕੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਡੈਲਟਾ ਵਿਚ ਇਕ ਰੰਗਲੀ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਮ / ਪੰਜਾਬੀਮਾਂ ਬਿਓਰੋ
  •    ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ, ਸੰਦੌੜ ਦੀ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਇਕੱਤਰਤਾ / ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ, ਸੰਦੌੜ
  •    ਸਿਰਜਣਧਾਰਾ ਵੱਲੋਂ ਦੋ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿਚ ਪੁਸਤਕਾਂ ਲੋਕ ਅਰਪਣ / ਸਿਰਜਣਧਾਰਾ
  •    ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇ-ਗੰਢ ਮਨਾਈ / ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ,ਨਿਊਯਾਰਕ
  • ਮਨ ਪੀੜਾ (ਕਵਿਤਾ)

    ਦਿਲਜੋਧ ਸਿੰਘ   

    Email: diljodh@yahoo.com
    Address:
    Wisconsin United States
    ਦਿਲਜੋਧ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿਕ ਕਰੋ


    ਕਿੰਝ  ਬੂਹਾ ਢੋਹਕੇ ਤੂੰ  ਕਿਹੜੇ ਰਾਹੀਂ ਤੁਰ ਗਿਆ  ,
    ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਰਾਹ  ਤੇਰੇ ਚੇਤਿਆਂ  'ਚੋਂ   ਭੁੱਲਿਆ  ।
    ਲੰਮੀਆਂ ਉਡੀਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਵੀ ਉਡੀਕ ਬਣੀ ,
    ਝੂਠ ਜਹੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੱਗਾ ਪਿੱਛਾ  ਰੁੱਲਿਆ  ।
     
    ਕਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਰਾਂ ਮੇਰੇ ਵੇਹੜੇ ਉਤੋਂ   ਲੰਘ   ਗਈਆਂ ,
    ਢਹਿੰਦਿਆਂ  ਬਨੇਰਿਆਂ  'ਤੇ ਕਾਂ ਵੀ ਨਹੀ ਬੋਲਦੇ ।
    ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਉੱਡੇ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ ,
    ਨੈਣ ਪਰਛਾਵਿਆਂ 'ਚੋਂ ਸੱਚ  ਪਏ ਟੋਲਦੇ ।
     
    ਚੁੱਪ ਦੇ ਸੁਨੇਹਿਆਂ  ਦਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਵਾਬ ਦੇਂਦਾ ,
    ਲੱਮੀਆਂ ਖਾਮੋਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ  ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਹਾਰ ਏ ।
    ਮੰਨ ਦਿਆਂ ਰੋੱਗਾਂ  ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਹਕੀਮ ਨਹੀਂ ,
    ਗਿਆਨ ਦਾ ਵੀ ਲੇਖਾ ਸਾਰਾ ਲਗਦਾ ਬੀਮਾਰ ਏ ।
     
    ਚੰਨ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਦੂਰੀਆਂ ਨੂੰ  ਨਾਪਿਆ ,
    ਦਿੱਲ ਦੀਆਂ ਦੂਰੀਆਂ  ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ।
    ਕਿਹੜੀ ਗੱਲੋਂ ਮਾਹੀ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਗਵਾਚ ਜਾਂਦੇ ,
    ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਇਸ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ।
     
    ਸੱਚ  ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਲਾਈ ਕਿਸੇ ਨਾਂ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ,
    ਝੂਠ  ਦੇ ਬਹਾਨਿਆਂ 'ਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ  ਕੱਟਣਾ  ।
    ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਅੱਖਰਾਂ  ਦਾ  ਕੋਈ ਵੀ   ਵਜੂਦ  ਨਹੀਂ ,
    ਜੀਉਣ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਬੱਸ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ।
     
     
    ਸਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਦੁੱਪਾਂ ਨੂੰ  ਸੀ ਮਾਣਿਆਂ ,
    ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਖੇਡ ਸਮਝਾਈ ਏ ।
    ਦੂਰ ਖੜਾ ਯਾਰ ਹੱਸੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਫੜਾਉਂਦਾ ਹੁਣ ,
    ਕੱਚੇ ਰੰਗ ਕੱਚਿਆਂ ਨੇ  ਫਿੱਕ ਹੀ ਕਮਾਈ ਏ  ।