ਬੜੇ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਡੀਕਦੇ ਸੀ ਦੁਸਹਿਰਾ ਤੇ ਦੀਵਾਲੀ ,
ਬਾਲ-ਬਾਲ ਦੀਵੇ ਯਾਰੋ ਰੁਸ਼ਨਾਉਦੇ ਸੀ ਰਾਤ ਕਾਲ੍ਹੀ ।
ਦਿਨ ਬਚਪਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੀ ਮੌਜ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ,
ਲੜਦੇ ਝਗੜਦੇ ਤੇ ਰੁਸਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪੇ ਮਨਾਂ ਲੈਂਦੇ ਸੀ ।
ਭਰਕੇ ਰੱਖਦੇ ਸੀ ਜੇਬਾ, ਭਾਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ਨੋਟ ਜਾਅਲੀ ,
ਬੜੇ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਡੀਕਦੇ ਸੀ ਦੁਸਹਿਰਾ ਤੇ ਦੀਵਾਲੀ ।
ਬਚਪਨ ਲੰਘਿਆ ਜਵਾਨੀ ਆ ਗਈ ਗਲ੍ਹ ਪਈ ਕਬੀਲਦਾਰੀ ,
ਸ਼ੌਕ ਮਰ ਗਏ ,ਫਰਜ ਵੱਧ ਗਏ, ਵਿਖਾਉਣ ਲਗੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ।
ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ , ਕਿੰਝ ਬਦਲੇ ਸਮਾਂ ਯਾਰੋ ਕਾਹਲੀ-ਕਾਹਲੀ ,
ਬੜੇ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਡੀਕਦੇ ਸੀ ਦੁਸਹਿਰਾ ਤੇ ਦੀਵਾਲੀ ।
ਆਈ ਜਾਣ ਤਿਉਂਹਾਰ ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਯਾਰਾ ਵਾਰੋ - ਵਾਰੀ ,
ਮੂੰਹ ਚਿੜ੍ਹਾਵੇ ਮਹਿਗਾਈ, ਦਸ ਕਿਵੇ ਕਰੀਏ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ।
ਕਿਵੇ ਮਨਾਉਣ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਦੀਪ ਖਾਲੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਲੀ ,
ਬੜੇ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਡੀਕਦੇ ਸੀ ਦੁਸਹਿਰਾ ਤੇ ਦੀਵਾਲੀ ॥