ਬੇ-ਹਯਾ,ਬਦ-ਤਮੀਜ਼ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਜ਼ੀਨ ਅੰਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ੳੁਸ ਨੂੰ ੳੁਸ ਦੀ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ੲਿਹ ਜ਼ੀਨ ਬਾਪ ਤੋਂ ਅਾੲੇ ਜਾਂ ਮਾਂ ਤੋਂ ੲਿਹ ਤਾਂ ਲੈਬ ਟੈਸਟਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਅਸੀਂ ਅਾਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ੳੁੱਚ ਪਦਵੀ ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਸਾਹਿਤਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਅਦਾਰਿਅਾਂ,ਵਿਦਿਅਕ ਅਦਾਰਿਅਾਂ,ਸਾਹਿਤਕ ਮੰਚਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਸਖਸ਼ੀਅਤ ਨਾਲ਼ ਵਿਚਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ੳੁਹਨਾਂ ਅੰਦਰ ਅਸਮਾਜਿਕ ,ਬੇ-ਗ਼ੈਰਤ,ਬੇ-ਹਯਾ, ਬਦ-ਤਮੀਜ਼ੀ ਅਤੇ ਬਦ-ੲਿਖ਼ਲਾਕੀ ਦੀ ਬਦਬੋ ੲਿੳੁਂ ਅਾੳੁਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ੳੁਹ ਗੰਦਗ਼ੀ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਸੁੱਟੇ ਬਦਬੋ-ਦਾਰ ਮਲ਼ ਦੇ ਟੋਕਰੇ ਹੋਣ।
ਕੋੲੀ ਵੀ ੲਿਨਸਾਨ ਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਰਦਾਰ ਪੱਲ਼ੋਂ ਭਗਤ ਪੂਰਣ। ਹਰ ੲਿਨਸਾਨ ਅੰਦਰ ਗੁਣ ਹਨ ਤਾਂ ਅਵਗੁਣ ਵੀ ਹਨ। ੳੁਮਰ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਹੰਡਾੳੁਣ ਤੇ ਕਬਰਾਂ ਤੀਕ ਲੱਤਾਂ ਪਹੁੰਚਣ ਤੇ ਵੀ ਕੋੲੀ ਸਫ਼ੈਦ-ਪੋਸ਼ੀਅਾ ਅਾਪਣੇ ਚਿੱਟੇ ਧੌਲ਼ਿਅਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕਿਸ਼ੋਰ ੳੁਮਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਾਲੀ ਬਦ-ੲਿਖ਼ਲਾਕੀ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਰਚਾੲੇ ਤਾਂ ੳੁਸ ਨਾਲ਼ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ ਅਾੳੁਣਾ ਚਾਹੀਦੈ ੲਿਹ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾੳੁਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸ਼ਾੲਿਦ।
ੳੁਚ ਵਿਦਿਅਾ, ਵਿਦਿਅਕ ਡਿਗਰੀਅਾਂ ਜਾਂ ਵਿਦਿਅਕ ਅਦਾਰਿਅਾਂ ਅੰਦਰ ੳੁਚ ਅਹੁਦਿਅਾਂ ਤੇ ਬਿਰਾਜ਼ਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂ ਰਹਿ ਕੇ ੲਿਹ ਲੋਕ ਸਾਡੀਅਾਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਸਕੂਲਾਂ, ਕਾਲਜਾਂ, ਯੂਨੀਵਰਸਟੀਅਾਂ ਤੇ ਕਾਲ਼ਖ ਤੋਂ ਸਿਵਾੲੇ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਹਨ। ੲਿਹਨਾਂ ਦੀਅਾਂ ਰੱਤ ਵਹਿਣੀਅਾਂ ਨਸਾਂ ਅੰਦਰ ਕਮੀਨਗ਼ੀ ਦਾ ਤੰਤਰ ਕਮੀਨਗ਼ੀ ਕਰਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਹਿਤਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤਕ ਸੰਮੇਲਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੇ ਗੋਸਟੀਅਾਂ, ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਅਾ, ਅਲੋਚਨਾਤਮਿਕ,ਸਾਕਾਰਅਾਤਮਿਕ ਲੇਖ਼ਣੀਅਾਂ ਦੇ ਪੇਪਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ,ਬੋਲਣਾ ੲਿਹਨਾਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਬੇ-ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਪਰ ਅੰਦਰਲ਼ੀ ਨੀਚਤਾ ੲਿਹਨਾਂ ਦੀਅਾਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਹਿਸ਼ੀਪੁਣਾ ਲੁਕਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ੳੁਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਹੈ। ੳੁਸ ਦੀਅਾਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ੳੁਸ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹਨ । ੲਿਹ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ੲਿਹ ਅਕਸ ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ੳੁਚ ਡਿਗਰੀਅਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹੀ ਪੜ੍ਹਨ, ੲਿਹ ਤਾਂ ਅਨਪੜ੍ਹ, ਸਿੱਧੇ-ਸਾਦੇ ਲੋਕ ਕਿਤੇ ਜਿਅਾਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹਨ ੲਿਹਨਾਂ ਅਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਗੁਪਤ ਭਾਸ਼ਾ ਸਮਝਣ ਲੲੀ।
ਅਾਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਚੰਦਰਮਾਂ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਕਾਲ਼ੇ-ਧੱਬੇ ਨਜ਼ਰ ਅਾੳੁਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ੳੁਸ ਦੀ ਠੰਡਕ ਅੱਖੀਅਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇਖਣ ਲੲੀ ਅਾਖਦੀ ਹੈ। ੳੇੁਸ ਦੇ ਕਾਲ਼ਖ ਦੇ ਟਿੱਕੇ ੳੁਸ ਦੇ ਗੁਣ ਛੁਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕੁੱਝ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਕਵੀ,ਸ਼ਾੲਿਰ,ਕਹਾਣੀਕਾਰ,ਨਾਵਲਕਾਰ,ਚਿੱਤਰਕਾਰ,ਕਲਾਕਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਾਪਣੀ ਕਲਾ, ਅਾਪਣੇ ਗੁਣਾ ਸਦਕਾ ੲਿੰਨ੍ਹੇ ਹਰਮਨ ਪਿਅਾਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ੳੁਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਅਾਕਤੀਗਤ ਅਾਚਰਣ ਦੀਅਾਂ ਕਾਲਖ਼ਾਂ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਅਾਰੀਅਾਂ ਲੱਗਦੀਅਾਂ ਹਨ।ੲਿਹ ੳੁਹਨਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਦੇਣ ਕਰਕੇ ਛੁਪ ਜਾਂਦੀਅਾਂ ਹਨ।ੳੁਹਨਾਂ ਦੀ ਬਦਨੁਮਾ ਜ਼ਿੰਦਗ਼ੀ ਤੇ ਗਿਰੇ ਅਾਚਰਣ ੳੁਹਨਾਂ ਦੀ ਸੂਖ਼ਮ ਕਲਾ ਅਾਪਣੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟ ਸਿਰਫ਼ ੳੁਹਨਾਂ ਦੀ ਚੰਨ ਜਿਹੀ ਚਾਂਦਨੀ ਹੀ ਵਿਖ਼ੇਰਦੀ ਹੈ।
ਕੁੱਝ ੳੁਹ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਸਰਕਾਰੀ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ੳੁੱਚ ਅਹੁਦਿਅਾਂ ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹਨ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ, ਨਿਅਾੲਿਕ ਵਿਭਾਗ, ਪੁਲਿਸ ਵਿਭਾਗ ਹਨ।ੲਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਛਾੲੇ ਹੋੲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ। ੲਿਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ਼ੇ ਵਤੀਰੇ, ਗੈਰ- ੲਿਖ਼ਲਾਕੀ,ਘਟੀਅਾ ਸੋਚ, ਘਟੀਅਾ ਕਿਰਦਾਰ,ਅਾਚਰਣ ਦਾ ਘਟੀਅਾਪਣ ੳੁਹਨਾਂ ਨਹੀਂ ਰੜਕਦਾ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਕਾਰ,ਸਾਹਿਤਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੜਕਦਾ ਹੈ। ੲਿਹ ਗੈਰ ਸਾਹਿਤਕ, ਸੂਖ਼ਮ ਕਲਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਲੋਕ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ,ੳੁੱਚ ਪਦਵੀਅਾਂ ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੁੰਦਿਅਾਂ ਵੀ ੲਿਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਅਾਕਤੀਗਤ ਕਿਰਦਾਰ ਸਮਾਜ ਲੲੀ ਕੋੲੀ ਖ਼ਾਸ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ੲਿਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦੀ ਗੰਦੀ ਬਦਬੋ ੳੁਹਨਾਂ ਸਮਾਜ ਦੀ ਅਾਬੋ-ਹਵਾ ਨੂੰ ਦੂਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ੲਿਹ ਸਾਹਿਤਕ,ਕਲਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।ੲਿਹ ਸੂਖ਼ਮ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਜਕ ਹੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ੳੁਸਰੱੲੀੲੇ ਹਨ। ਸਮਾਜ ਨੂੰ ੲਿਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਅਾਸ ਹੈ, ੳੁਮੀਦ ਹੈ। ੲਿਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਕਾਰ-ਵਿਹਾਰ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਸਹੀ ਮਾਰਗ ਤੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਅਗਰ ੲਿਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦੲੀੲੇ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਅਸੱਭਿਅਕ , ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਤੋਂ ਸੱਖਣਾ ਗੈਰ-ਸਮਾਜਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਅਾਵੇਗਾ।
ੲਿਹੋ ਜਿਹੇ ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਤੋਂ ਸੱਖਣੇ ਲੋਕ ਮਹਿਫ਼ਲਾਂ ,ਸਾਹਿਤਕ ਚਿੰਤਨ , ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰਸਥਿਤੀਅਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ, ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਅਾਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਅਾਂ ਦੇ ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਅਕਸਰ ਹੀ ਦੌਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇ-ਮਾੲਿਨਾਂ ,ਬੇ-ਅਰਥੀ ਹਨ।ਜਦੋੰ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਸਕੂਲ ਕਾਲਜ ਦੇ ਲੋੜਵੰਦ ਵਿਦਿਅਾਰਥੀਅਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਰਚੇਤੇ ੲਿੱਥੇ ਹੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਤਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹਫ਼ਤੇ-ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਅਾਂ ਦੇ ਦੌਰੇ ਤੇ ਕੀ ਝੰਡੇ ਗੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ ?
ਸਾਡਾ ਵਿਵਹਾਰ ੲਿੱਥੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੀ ਗੰਦਗ਼ੀ ਫੈਲ਼ਾ ਰਿਹੈ ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਅਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਫੁੱਲ਼ ਖਿੜਾੲੇਗਾ ੳੁਹ ਗੁਲ਼ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹੋਣਗੇ ੲਿਹ ਅਾਪ ਸਾਰੇ ਸਮਝਦੇ ਹੀ ਹੋਂ।
ਦੋਸਤੋ ਅਗਰ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਲੲੀ ਜੂਝਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ੲਿਹੋ ਜਿਹੀਅਾਂ ਅਨੈਤਿਕ , ਬਦ-ੲਿਖ਼ਲਾਕ, ਬਦ-ਤਹਿਜੀਬ ਘੁਮੰਡੀ ਬਿਰਤੀਅਾਂ ਵਾਲੇ ਅਭਿਮਾਨੀ,ਅੰਹਿਕਾਰ ਪ੍ਰਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਫ਼ਲਾਂ, ਅਦਾਰਿਅਾਂ ਦੀਅਾਂ ਸ੍ਰਪ੍ਰਸਤੀਅਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ੲਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਲੲੀ ਕੋੲੀ ਬੁਲਾਵਾ ਨਾ ਦਿਓ। ਅਾਪਣੀ ਸਭਾ, ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਵਿਹੜਾ ੲਿਹ ਬਦਬੋਦਾਰ „ਅੰਹਿਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਅਾਂ ਕਮੀਨਗੀਅਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਰੱਖੋ।ੲਿਹੋ ਜਿਹੇ ਲੋਕ ਸਮਾਜ ਲੲੀ ਧੱਬਾ ਹਨ। ੲਿਹਨਾਂ ਧੱਬਿਅਾਂ ਨੂੰ ਧੋਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ੲਿਹਨਾਂ ਨਾਲ਼ ਦੁਅਾ-ਸਲਾਮ ਦਾ ਨਾਤਾ ਵੀ ਤੋੜਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ।ੲਿਹਨਾਂ ਨਲੋਂ ਪਾਸਾ ਵੱਟਣ ਨਾਲ਼ ਹੀ ੲਿਹ ਅੰਦਰੋਂ ਰਿਝਦੇ-ਰਿਝਦੇ ਅਾਪਣੇ ਅਾਪ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।