ਅੱਜ ਝੋਲੇ ਚੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਇੱਕ ਫੋਟੋ ਹੈ ਥਿਆਈ
ਫੋਟੋ ਵੇਖ ਬਚਪਨ ਦੀ ਹੈ ਮਿੱਠੀ ਯਾਦ ਆਈ ,
ਉਹ ਵੇਲਾ ਚੰਗਾ ਸੀ ਨਾ ਅੱਜ ਵਾਗੂੰ ਮਾੜਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ-ਆੜਾ ਸੀ ।
ਘਰੋਂ ਬੋਰੀ ਦਾ ਬਣਾ ਕੇ ਬੇਬੇ ਦੇਣਾ ਝੋਲਾ ਜੀ
ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਹਰੇਕ ਹੀ ਨਿਆਣਾ ਭੋਲਾ ਜੀ ,
ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਵਾਕ ਪੈਸੇ ਦਾ ਉਜਾੜਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ-ਆੜਾ ਸੀ ।
ਜਾਣਾਂ ਤੁਰ ਕੇ ਸਕੂਲੇ ਰੱਲ ਸਾਰੇ ਆੜੀਆਂ
ਦੋ ਪੋਣੇ ਚ ਪਰੌਂਠੇ ਆਚਾਰ ਦੀਆਂ ਫਾੜੀਆਂ ,
ਨਾ ਲੱਗਦਾ ਸਕੂਲੀ ਵੈਨਾਂ ਦੀ ਹੀ ਭਾੜਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ-ਆੜਾ ਸੀ ।
ਪੰਜੀਂ ਦੱਸੀਆਂ ਦਾ ਦੌਰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਝੋਲੀਆਂ
ਖਾਣੇ ਰੱਜਕੇ ਮਰੁੰਡੇ ਨਾਲੇ ਅੰਡਾ ਗੋਲੀਆਂ ,
ਨਾ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦਾ ਚੱਲਦਾ ਜਬਾੜਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ-ਆੜਾ ਸੀ ।
ਟਾਟ, ਦਰੀਆਂ ਤੇ ਬੈਠਣਾ ਅਨੋਖੀ ਬਾਤ ਸੀ
ਨਿੰਮ, ਟਾਹਲੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲੱਗਦੀ ਜਮਾਤ ਸੀ ,
ਹੇਕਾਂ ਲਾ-ਲਾ ਗਾਉਂਦੇ ਦੂਣੀ ਦਾ ਪਹਾੜਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ-ਆੜਾ ਸੀ ।
ਪੂਰਾ ਜੋਰ ਲਾਕੇ ਸੋਹਣਾ ਕਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢਣਾ
ਕਾਇਦੇਆਂ ਚੋ' ਉੱਚੀ - ਉੱਚੀ ਬੋਲ ਪੜ੍ਹਨਾ ,
ਨਾ ਯਾਦ ਕਰਨੇ ਤੇ ਪਾਠ ਫੇਰ ਪੈਂਦਾ ਤਾੜਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ-ਆੜਾ ਸੀ ।
ਸਾਨੂੰ ਸਾਇੰਸ ਸੀ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਿੰਘ ਮੇਵਾ ਜੀ
ਦੁੱਧ , ਲੱਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਸੇਵਾ ਜੀ ,
ਏ ਕਈਆਂ ਲਈ ਤਾਂ ਪਾਸ ਹੋਣ ਦਾ ਜੁਗਾੜਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ-ਆੜਾ ਸੀ ।
ਮੇਰੀ ਸੁੰਦਰ ਲਿਖਾਈ ਇਉਂ ਅੱਖਰ ਛਾਪਦਾ
ਕੱਲ੍ਹਾ-ਕੱਲ੍ਹਾ ਸੀ ਅੱਖਰ ਵਾਂਗ ਮੋਤੀ ਜਾਪਦਾ ,
ਮੇਰੀ ਸਿਆਹੀ ਦਾ ਕਲਰ ਹੁੰਦਾ ਪੂਰਾ ਗਾੜ੍ਹਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ-ਆੜਾ ਸੀ ।
ਪੂਰੀ ਛੁੱਟੀ ਹੋਣ ਤੇ ਨਾ ਸਿੱਧਾ ਘਰੇ ਆਉਂਦੇ ਸੀ
ਜਾ ਕੇ ਟੋਭੇ ਉੱਤੇ ਪੋਚ ਫੱਟੀ ਨੂੰ ਸੁਕਾਉਂਦੇ ਸੀ ,
ਏਸੇ 'ਸ਼ਰਮੇ' ਦਾ ਚੰਗਾ ਲੰਘਦਾ ਦਿਹਾੜਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ-ਆੜਾ ਸੀ ।
ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਉਹਨੂੰ ਹੀ ਸਕੂਲੇ ਘੱਲ ਦੇ
ਜਿਹਨੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਨੀ ਉਹਨੂੰ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਦਬੱਲਦੇ ,
ਨਾ ਕੱਢਦੇ ਸੀ ਮਾਪੇ ਉਦੋਂ ਬਹੁਤਾ ਹਾੜਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ-ਆੜਾ ਸੀ ।
ਹੁਣ ਬਸਤੇ ਨੇ ਭਾਰੇ ਔਖੀਆਂ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਨੇ
ਲੱਗੀ ਮੈਰਿਟ ਦੀ ਜੰਗ ਲੜਦੇ ਲੜਾਈਆਂ ਨੇ ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪੁਜੀਸ਼ਨ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸਾੜਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ ਆੜਾ ਸੀ ।
ਬਣੋ ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਲੈਕੇ ਚੰਗੀ ਸਿੱਖਿਆ
ਚੇਤੇ ਰੱਖਿਓ "ਲੱਕੜਹਾਰੇ" ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ,
ਸੱਚ ਬੋਲ ਲੈ ਗਿਆ ਤਿੰਨੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਕੁਹਾੜਾ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਫੱਟੀ ਤੇ ਲਿਖਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਉੜਾ-ਆੜਾ ਸੀ ।।