ਮੇਰੇ ਵਿਹੜੇ ਆਈਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਸੋਗ ਦੀਆਂ ।
ਪੋਣਾਂ ਨੇ ਗਰਮਾਈਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਸੋਗ ਦੀਆਂ । ।
ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ।
ਛੱਲਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਹਾਈਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਸੋਗ ਦੀਆਂ । ।
ਫੁੱਲ,ਕਲੀਆਂ ਤੋਂ ਅੱਕ ਧਤੂਰਾ ਪੀ ਬੈਠਾ ।
ਪੱਲੇ ਨੇ ਰੁਸਬਾਈਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਸੋਗ ਦੀਆਂ । ।
ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਦਾ ਸੱਲ ਕਲਾਵੇ ਭਰਦਾ ਹੈ ।
ਕਿਥੋਂ ਯਾਰੋ ਆਈਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਸੋਗ ਦੀਆਂ । ।
ਜਿੰਦੜੀ ਝੱਲੀ ਹੋਈ ਸੱਧਰਾਂ ਵੈਣ ਕਰਨ ।
ਮੌਤੋ ਵੱਧ ਜੁਦਾਈਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਸੋਗ ਦੀਆਂ । ।
ਪੈੜ ਤੇਰੀ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ,ਅਸੀਂ ਗੁਆਚੇ ਹਾਂ ।
ਲੋਕੋ ਜੱਗ ਹਸਾਈਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਸੋਗ ਦੀਆਂ । ।
ਦੇਖ,ਸੁਰਿੰਦਰ ਸੁੱਖਾਂ ਨੇ ਮੁੱਖ ਮੋੜ ਲਿਆ ।
ਸੱਜਣੋ,ਬੇਪਰਵਾਹੀਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਸੋਗ ਦੀਆਂ । ।