ਸਤਿ ਪੁਰਖੁ ਸਚੁ ਸਬਦੈ ਮੂਲੁ ||
ਸੂਖਮ ਸੇਈ ਆਪਹਿ ਅਸਥੂਲ ||੧||
ਸਬਦੈ ਉਪਜੈ ਹੁਕਮੁ ਪਸਾਰਾ ||
ਸਬਦੁ ਸ੍ਰੋਤ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤਾਰਾ ||੨||
ਸਬਦੈ ਬਾਝਿ ਕਿਛਹੁ ਨਹਿ ਹੋਈ ||
ਸਬਦਿ ਬੂਝਿ ਪਰਮਗਤਿ ਹੋਈ ||੩||
ਸਬਦੁ ਭਿ ਆਪੁ ਹੁਕਮੁ ਭਿ ਉਹੀ ||
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਰਸਿ ਪੁਰਖੁ ਸਮੋਈ ||੪||
ਸੁਰਤਿ ਸਰੂਪੁ ਸਬਦੈ ਚਰਨੀ ||
ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮਤਿ ਧਰਨੀ ||੫||
ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨ ਜਿਨਹਿ ਗੁਰਿ ਦੀਨਾ ||
ਹੁਕਮੁ ਰਜਾਇ ਸੇ ਸਬਦੈ ਚੀਨਾ ||੬||
ਆਪਹੂ ਖੋਜਹਿ ਤਿਆਗਿ ਬਿਬਾਦੁ ||
ਅਨਹਦਿ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰਗਟੈ ਨਾਦੁ ||੭||
ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਬਸੈ ਕੰਵਲ ਮੇਰੇ ||
ਬਹੁਰਿ ਨਾ ਸੰਸਾ ਕਟੀਅਹਿ ਫੇਰੇ ||੮||੧||