ਨ੍ਹੇਰਿਆਂ ਦੀ ਕੈਦ ‘ਚੋਂ ਤੂੰ ਬਾਹਰ ਵੀ ਤੇ ਆ ਜ਼ਰਾ I
ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਦੇ ਗੀਤ ਵੀ ਤੂੰ ਗਾ ਜ਼ਰਾ I
ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਪ ਤੋਂ ਕਿਓਂ ਹੋ ਗਿਆ ਏਂ ਦੂਰ ਤੂੰ,
ਬਾਲ ਦੀਵੇ ਸੋਚ ਦੇ ਤੂੰ ਰੂਹ ਵੀ ਰੁਸ਼ਨਾ ਜ਼ਰਾ I
ਔਕੜਾਂ ਦਰ ਔਕੜਾ ਹੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ,
ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਹੌਂਸਲਾ ਆਜ਼ਾਦ ਤੂੰ ਕਰਵਾ ਜ਼ਰਾ I
ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰਾਂ ਨਾ ਰੋਲ ਤੂੰ,
ਜੀਵੇ ਹੋਰਾਂ ਵਾਸਤੇ ਇਨਸਾਨ ਤੂੰ ਅਖਵਾ ਜ਼ਰਾ I
ਰਾਤ ਦਾ ਹੁਣ ਡਰ ਨਹੀਂ ਜੇਕਰ ਮਿਸ਼ਾਲਾਂ ਕੋਲ ਨੇ,
ਕਰ ਕੇ ਜ਼ੇਰਾ ਬਾਲ ਲੈ ਤੇ ਰਸਤੇ ਤੂੰ ਰੁਸ਼ਨਾ ਜ਼ਰਾ I
ਰੋਜ ਜੀ ਕੇ ਮਰ ਰਿਹਾ ਕਿਓਂ ਬਣ ਗਿਆ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਤੂੰ,
ਜਿੰਦਗੀ ਸੰਗਰਾਮ ਹੈ ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਗਲ੍ਹ ਫਿਰ ਲਾ ਜ਼ਰਾ I
ਜਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਵਿਚਰਨਾ ਅਸੀਂ ਔਕੜਾਂ ਤੋਂ ਸਿਖ ਲਿਆ,
ਠੋਕਰਾਂ ਤੋ ਸਿਖ ਲਿਆ ਗਿਰ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਖੜਨਾ ਜ਼ਰਾ I